23November2017

سازمان جوانان کمونیست

Sunday, 10 September 2017 20:15

نامه سعید شیرزاد زندانی سیاسی زندان رجایی شهر

Written by

به صلیب صدا مصلوبم ای دوست 
تو گمان مبری مغلوبم ای دوست!! 
شرف نفس من اگر شد قفس من 
به سکوت تن ندادم تا نمیرم بی کفن... 

?39 روز از هجوم گارد زندان گوهردشت به سالن 12گذشت...
هجومی وحشتناک تر از ۲۸فروردین...
در یکشنبه ی سیاه، ۸مرداد ۹۶ با حضور رییس زندان و رییس حفاظت و رئیس بازرسی و نیز حضور رئیس سازمان زندان ها، زندانیان سیاسی، امنیتی و عقیدتی با لباس خواب به سالن۱۰ منتقل شدند و در پی اعتصاب جمعی این زندانیان، سه روز بعد، چهارشنبه ی سیاه دیگری در تاریخ ثبت گردید.
وقتی گارد سیاه پوش ویژه اعدام ۱۱زندانی را با دست بند قپانی و چشم بند به انفرادی منتقل کردند و ساعت ها همانگونه در انفرادی نگه داشتند و این انفرادی ۱۳روز به طول انجامید.
در پی این انتقال، اموال شخصی زندانیان مصادره و تخریب گردید و ۳۹روز است که دارایی این زندانیان دو پتوی سربازی می باشد.

سخن از گلایه ها نیست که پس از چهارشنبه سیاه، تعدادی از زندانیان جلویِ رئیسِ زندان سر خم کرده بودند که منتقل شدگان به انفرادی، نگذاشتند آنها غذا بخورند.

سخن از مفت خوران فرصت طلبی نیست که با دیدن گارد، خود را خراب کردند و در غیبت انفرادی رفتگان، به هم بندیانشان پشت کردند و سکوت پیشه کردند...؛ آن هم با این شرایط سالنی که بعد از ۳۹روز هیچگونه تهویه ی هوایی ندارد و امکانات بهداشتی آن صفر مطلق است و حتی یک روز آب گرم نداشته است و وضعیت آن اسفناک تر از هر تصوری است. به گونه ای که با تصور آن، آشوویتس و گوانتانامو رو سفید می شود...

سخن از گرسنگیِ اجباری ۳روز نشده ی آنانی نیست که کاغذ در جیب رییس زندان گذاشته و خود و هم ردیفانشان را تبرئه کردند.

سخن از بستن آب آشامیدنی بر زندانیان هم نیست.

سخن از این است که اگر ذره ای کمتر از بند انگشت، غیرت و شرافتِ عادل نعیمی، محمد امیر خیزی، محمد نظری و رضا اکبری منفرد در دیگر زندانیان نهفته بود بی شک زندان و زندانبان خرد و خاکستر می شد.

سخن از تنها ماندن اعتصابی ها پس از گذشت بیش از یک ماه نیست...
باز هم سخن از گلایه نیست، آن هم از همانان که در پی جاودانه شدن رفیق همیشه سرخِ توده (مرگ شاهرخ زمانی)، شادی و پایکوبی کردند...
در ۳۹مین روز اعتصاب غذا،سخن خواهش که نه، بلکه التماس از شما یاوران همیشه مومن ناشناخته است؛
التماس کمک کردن برای #محمد_نظری که در ۲۴سال زندانش، پدر و مادر و برادری برایش نمانده است.
او که در ۳۹مین روز اعتصابش تنها خواسته اش اعمال ماده۱۰ آئین دادرسی است.
ماده ای که بر مبنای آن، او و دیگر محکومین محاربه ای از اردیبهشت۹

 

Add comment


Security code
Refresh

connect1